Balkan IPTV u Švedskoj

Domaća Zajednica u Švedskoj

U Švedsku se dolazilo u dva talasa. Prvi je bio radni, šezdesetih i sedamdesetih, kad su fabrike tražile ruke. Drugi je bio devedesetih, kad je pola Bosne tražilo mir - i kad su Malme, Geteborg i Stokholm primili porodice koje su ostale.

Zbog tog drugog talasa švedska zajednica je specifična: došlo se u porodicama, a ne u smjenama. Djeca su ovdje krenula u školu, naučila švedski prije nego što su dobro naučila pisati svoj, a jezik se održao kroz kuću, kroz vikendom školu i kroz televiziju u dnevnoj sobi.

Zime su duge i mrak pada rano, a to je upravo vrijeme kad se najviše gleda. Domaći program tada nije dodatak - to je ono što u kući ide u pozadini dok se živi običan dan.

Gdje su Naši Ljudi u Švedskoj

Bosanski pečat je ovdje najjači i geografija to pokazuje. Malme i njegova okolina - Rosengord, pa Landskrona i Helsingborg niže uz obalu - primili su najviše porodica devedesetih i tu je zajednica najgušća. U Geteborgu se živi po Biskopsgordenu i Hamarkulenu, a oko Stokholma po Botkirki: Fitja, Albi, Norsborg.

Izvan velikih gradova ima mjesta koja se rijetko spominju a nose cijele zajednice - Jenčeping, Norčeping, Vesteros, Eskilstuna. Tamo se sve zna: ko drži pekaru, ko vodi klub i kod koga se gleda utakmica.

Džamije koje je bosanska zajednica sama sagradila u Malmeu, Geteborgu i Jenčepingu nisu samo bogomolje nego i sale u kojima se okupi i onaj ko u njih ne ulazi. Uz njih idu folklor, vikend-škola i klub - i jezik se održao upravo tu. Kod kuće ga održava televizor, jer je on jedino što u toj kući govori naški svaki dan.